Listen to this article
Iako je svjetska javnost danima potresena vijestima o navodnom kidnapovanju predsjednika Venecuele Nikolasa Madura, sve veći broj „nezavisnih analitičara“ i komentatora na društvenim mrežama tvrdi da se ne radi o otmici, već o pažljivo dogovorenoj operaciji između Madura i Donalda Trampa.
Prema ovoj teoriji, Maduro je procijenio da mu je politička karijera iscrpljena, ekonomija nepopravljiva, a međunarodna izolacija previše naporna, te je zajedno s Trampom dogovorio spektakularan izlaz.
Bele čarape kao ključni dokaz
Prvi i najvažniji detalj koji je zapalio internet jesu Madurove bijele čarape, koje su, uprkos hapšenju, lisicama, aerodromskom transferu i letu preko okeana, ostale savršeno čiste.
„Prava otmica ostavlja blato, znoj i haos. Ovo izgleda kao organizovan prevoz s pauzom za presvlačenje“, navode analitičari vizuelne geopolitike.
Stručnjaci ističu da čiste čarape ukazuju na kontrolisane uslove, klimatizovane prostorije i unaprijed planirane kadrove.
Hapšenje supruge – nepotrebno, ali logično
Posebnu sumnju izazvalo je i hapšenje Madurove supruge, potez koji nema nikakvu pravnu ni operativnu svrhu.
„Ako hapsiš diktatora, zašto vodiš i ženu?“ pitaju se komentatori, nudeći jednostavan odgovor: zato što ih ne hapse – već ih preseljavaju.
Prema teoriji, bračni par je dislociran zajedno kako bi im u SAD bio omogućen novi početak, bez komplikacija, nostalgije i potrebe za povratkom.
Previše tiho za rušenje režima
Uprkos dramatičnoj najavi, hapšenje je prošlo bez pucnjave, haosa i vanrednog stanja.
„Za svrgavanje diktatora bilo je sumnjivo malo panike“, navode se u analizama, dodajući da sve više liči na administrativni proces nego na intervenciju.
Tramp koji ne likuje – znak dogovora
Donald Tramp, poznat po teatralnosti i javnom ponižavanju protivnika, ovom prilikom bio je iznenađujuće suzdržan.
Bez tvitova, bez trijumfalnih govora, bez prekomjernog slavljenja.
„Ne likuješ kad pomažeš partneru da se izvuče“, zaključuju teoretičari.
Suđenje koje već liči na oslobađanje
Već se pominju proceduralne greške, nedostatak dokaza i „specifični međunarodni kontekst“, što, prema ovoj teoriji, vodi ka oslobađajućoj presudi.
Nakon toga slijedi nestanak iz javnosti, novi identitet i posao „običnog čovjeka“.
Najčešće se pominje posao vozača autobusa ili logističkog koordinatora u nekoj američkoj saveznoj državi, uz diskretnu uplatu od milion dolara „za prilagođavanje demokratiji“.
Nafta ide Americi, Maduro ide u penziju
Kao dio nagodbe, venecuelanska nafta prelazi pod američku kontrolu, dok Maduro prelazi pod američku zaštitu.
„Fer razmjena: oni dobiju resurs, on dobije život“, navodi se u zaključcima.
Zaključak internet-analitičara
Nije bila otmica.
Nije bilo priemene sile.
Ovo je bila izlazna strategija.
Dok se svijet bavi moralnim dilema, mali narodi se, po običaju, dijele oko toga ko je u pravu, iako ni u jednom scenariju nemaju nikakvu ulogu.
„Ako se ovo ovako završilo s Madurom, logično je da se ljudi pitaju – ko je sljedeći“, zaključuju komentatori, već povlačeći paralele koje nemaju nikakvu vezu sa stvarnošću.
